Dziś jest: piątek,
21 listopad 2008
 
   
STRONA KOMPATYBILNOŚCI ELEKTROMAGNETYCZNEJ
Tu jesteś: Strona główna arrow Ochrona informacji niejawnych
 
 
Szukaj
Grupy produktów
Ulubione
 
 
Acrobat Reader
 
Ochrona informacji niejawnych
16.09.2006.
Wiadomym jest, że urządzenia elektroniczne wytwarzają pole elektromagnetyczne, które może zakłócać odbiór radia i telewizji. Jednakże zakłócenia nie są jedynym problemem towarzyszącym emisji elektromagnetycznej. Możliwym jest w niektórych przypadkach otrzymywanie informacji o sygnałach występujących wewnątrz urządzenia, jeśli emisja od tego urządzenia zostanie zarejestrowana a odebrane sygnały zdekodowane. Sytuacja ta ma szczególne znaczenie w przypadku urządzeń cyfrowych, ponieważ zdalna rekonstrukcja sygnałów występujących wewnątrz urządzenia może pozwolić na odtworzenie informacji przetwarzanej przez to urządzenie. Zwykły odbiornik telewizyjny po niewielkich przeróbkach może służyć do odtworzenia informacji wyświetlanej na monitorach video lub terminalach. W zależności od rodzaju monitora video lub terminala rekonstrukcja taka w optymalnych warunkach może być możliwa z odległości nawet 1 km.
 
Możemy wyróżnić trzy podstawowe drogi, którymi mogą być propagowane emisje ujawniające:
  • Emisje promieniowane – każdemu sygnałowi elektrycznemu wytworzonemu lub przetwarzanemu w urządzeniu towarzyszy generacja pola elektromagnetycznego.
  • Emisje przewodzone – są to emisje propagujące się w przewodach dołączonych do urządzenia np.: linie sygnałowe, zasilania, uziemienia, sterujące.
  • Emisje przewodzone kombinowane – wszystkie emisje rozprzestrzeniające się wzdłuż wszelkiego rodzaju przewodników: rynny, kaloryfery, itp.
 
Każdy z trzech rodzajów emisji może być źródłem dwóch pozostałych. Na przykład emisje promieniowane mogą indukować w znajdujących się w ich zasięgu przewodnikach prądy, i na odwrót – przewodnik z prądem może być źródłem emisji promieniowanych. To zjawisko w znaczący sposób utrudnia kontrolowanie emisji ujawniających i powoduje, że nie można ich rozpatrywać osobno. Jednocześnie ochrona urządzenia przed elektromagnetycznym przenikaniem musi uwzględniać to zjawisko.
 
Do metod obniżania emisji elektromagnetycznych zaliczamy m.in.:
  • umieszczenie źródła emisji w metalowej obudowie (ekranowanie),
  • filtrowanie wszystkich przewodów wychodzących lub wchodzących do urządzenia,
  • stosowanie podzespołów i urządzeń o małym poborze mocy, charakteryzujących się mniejszym promieniowaniem.
 
PODSTAWOWE POJĘCIA I DEFINICJE
  • Emisja – niezamierzone sygnały lub szum występujące na zewnątrz dowolnego urządzenia.
  • Emisja Ujawniająca – przypadkowe sygnały mające znaczenie dla wywiadu, które w przypadku ich przechwycenia i przeanalizowania powodują ujawnienie klasyfi kowanej informacji przesyłanej, odbieranej, przechowywanej lub przetwarzanej przez dowolne urządzenie przetwarzające informację.
  • TEMPEST - kryptonim odnoszący się do badań i studiów nad problemami emisji ujawniających. Często stosowany jest zamiennie z terminem „emisje ujawniające”.
 

 
JAK OBNIŻYĆ EMISJE ELEKTROMAGNETYCZNE
Do metod obniżania emisji elektromagnetycznych zaliczamy:
  • umieszczenie źródła emisji w metalowej obudowie (ekranowanie),
  • filtrowanie wszystkich przewodów wychodzących lub wchodzących do urządzenia,
  • ekranowanie przewodów,
  • uziemianie obydwóch końców ekranów stosowanych do tłumienia emisji promieniowanych,
  • ograniczenie czasów narastania impulsów,
  • stosowanie podzespołów i urządzeń o małym poborze mocy, charakteryzujących się mniejszym promieniowaniem.
 
EKRANOWANIE
Ekranowanie elektromagnetyczne (ekranowanie) to działanie polegające na obniżeniu poziomu natężenia pola elektromagnetycznego wskutek odbicia oraz strat cieplnych energii elektromagnetycznej w materiale, z którego zbudowany jest ekran.
 
Ekrany elektromagnetyczne stanowią podstawowy środek ograniczający rozchodzenie się emisji elektromagnetycznych. W technice wykorzystuje się ekrany w celu zmniejszenia promieniowania przez obwody źródeł zakłóceń, ekranuje się sieci elektryczne przenoszące emisje przewodzone, stosuje się ekranowanie omieszczeń, w których są zainstalowane źródła emisji (także ujawniających). Szczelny elektrycznie ekran stanowi nieodzowny warunek zarówno braku emisji promieniowanych jak i przewodzonych w sieci współpracującej ze źródłem zakłóceń. Znaczenie ekranowania źródeł emisji elektromagnetycznych wzrasta ze wzrostem częstotliwości. W miarę jej wzrostu rośnie rezystancja promieniowania obwodu źródła emisji, traktowanego jako specyficzny system antenowy.
 
Ekrany elektromagnetyczne są wykonywane najczęściej z siatki, blachy lub folii metalowej. Skuteczność ekranu jest zależna od rodzaju materiału z jakiego wykonano ekran i jego właściwości, od rozmiarów i kształtu ekranu oraz od jego konstrukcji. Miarą skuteczności ekranu jest stosunek natężenia pola lektromagnetycznego na zewnątrz do natężenia pola wewnątrz.
Wloty i wyloty powietrza kanałów dolotowych i wylotowych układów klimatyzacji należy ekranować przy pomocy filtrów falowodowych (tzw. plastrów miodu) lub siatki metalowej odpowiednio zamocowanej (np. przez lutowanie wzdłuż krawędzi siatki lub w inny sposób, zapewniający maksymalną ciągłość elektromagnetyczną ekranu).
 
 
FILTROWANIE
Aby ekranowanie było skuteczne, wszystkie doprowadzenia wchodzące lub wyprowadzane z obudowy ekranującej powinny być objęte filtracją w celu ochrony przed przewodzeniem niepożądanej emisji na zewnątrz ekranu. Należy zaznaczyć, że stosowanie filtrów o tłumieniu większym od około 60 dB jest zwykle celowe tylko w przypadku urządzeń dobrze zaekranowanych. Przy niedostatecznym ekranowaniu urządzenia nawet najlepszy filtr nie może zmniejszyć poziomu zakłóceń poniżej granicy określonej warunkami ekranowania. Przy częstotliwościach akustycznych wystarczaj ące są zwykle filtry odsprzęgające. Jednakże w celu zapewnienia skuteczności filtru przy wielkich częstotliwościach należy dołożyć szczególnych starań. Duże tłumienie w całym użytecznym zakresie częstotliwości chronionych może zapewnić stosowanie wieloczłonowych filtrów przeciwzakłóceniowych. Takie filtry są stosowane z reguły łącznie ze skutecznym ekranowaniem danych obiektów technicznych.
Omówiony dalej przykład przedstawia koncepcję filtracji układu trójfazowego. Z układu trójfazowego można wydzielić kilka układów jednofazowych do zasilania grup komputerów znajdujących się np. w różnych pomieszczeniach. Wszystkie urządzenia w strefie chronionej (podłączone do zasilania za filtrem) są chronione przed utratą informacji niejawnych. Należy tak rozdzielić podobwody, by filtry były możliwie równo obciążone.
 
 

 
ZASADA MONTAŻU FILTRÓW PRZECIWZAKŁÓCENIOWYCH
Przy projektowaniu instalacji z filtrami przeciwzakłóceniowymi jako generalną zasadę montażu filtru należy przyjąć dobrą separację wejścia i wyjścia. Filtr, nawet o najlepszych parametrach, nie zmniejszy napięcia zakłóceń, jeśli istnieje sprzężenie wejścia z jego wyjściem poprzez niewłaściwe ekranowanie urządzenia lub niewłaściwe rozwiązanie układu elektrycznego.
 

 
PARAMETRY TECHNICZNE FILTRÓW
 
FILTRY 1-FAZOWE
Filtry serii FN700Z są trójstopniowymi filtrami klasy NEMP/TEMPEST na napięcie do 250 VAC. Występują w trzech wykonaniach: 6 A, 10 A i 20 A. Filtry te posiadają znacznie szerszy zakres tłumienności niż najczęściej wymagane min. 60 dB w paśmie 100 kHz do 1 GHz. Filtry tej serii zostały wyposażone również w ogranicznik przepięć, który dodatkowo zabezpiecza przed zdarzeniem typu NEMP. Charakteryzują się znikomym prądem upływu rzędu 440 µA.

W przypadku gdy obciążenie na fazę jest większe niż może przenieść największy z filtrów na 20 A, najwygodniej i najprościej jest rozdzielić obwód na dwa podobwody mniejszej mocy i zastosować dwa mniejsze filtry.
Dobór filtra jednofazowego uzależniony jest od zapotrzebowania mocy. Poniższa tabela przedstawia najczęściej powtarzające się rozwiązania:
 
Lp.
Zapotrzebowanie mocy ciągłej
Prąd ciągły na fazę
Rodzaj filtru (1 szt.)
1
1,4 kW
6 A
FN700Z-6-06
2
2,3 kW
10 A
FN700Z-10-06
3
4,6 kW
20 A
FN700Z-20-03
 
FILTRY 3-FAZOWE
Filtracja w układach trójfazowych jest nieco bardziej skomplikowana, ponieważ należy zastosować zestaw filtrów składający się z:
  • trójfazowego filtru z przewodem neutralnym
  • zestawu 4 kondensatorów lub filtrów przepustowych (na każdą z 3 faz i przewód N).
Ideą zastosowania zestawu filtrów jest zapewnienie tłumienności min. 60 dB w paśmie 100 kHz do 1 GHz. Filtr 3-fazowy tłumi zakłócenia w paśmie niższych częstotliwości (100 kHz..30 MHz), natomiast filtry (kondensatory) przepustowe tłumią zakłócenia w paśmie wyższych częstotliwości (30 MHz..1 GHz). Sumarycznie całe wymagane pasmo jest pokryte.
 
Trójfazowe filtry sieciowe serii FN3280H przystosowane są do pracy na napięcie do 520 VAC. Metalowa obudowa przykręcana jest za pomocą podstawki montażowej do przewodzącej, niemalowanej płaszczyzny. Wejściowe i wyjściowe złączki śrubowe dla przewodów L1, L2, L3 i N zapewniają pewne i niezawodne mocowanie. Złącze śrubowe PE przystosowane jest do montażu dużych przekrojów przewodów. Prąd upływu poniżej 1 mA. Duża przeciążalność chwilowa (1,5 x prąd znamionowy przez minutę) oraz wysoka dopuszczalna temperatura pracy do 100oC zapewnia bezawaryjną pracę przez wiele lat.
   
Filtry przepustowe serii FN75XX lub kondensatory przepustowe serii FN76XX mają owalny kształt. Cechą charakterystyczną przepustów jest niezmienność pojemności wraz ze wzrostem częstotliwości w zakresie aż do 1 GHz. Korpus obudowy przykręcany jest do otworu w płaszczyźnie PE (np. otwór w metalowej ścianie szafki rozdzielczej lub kabiny ekranowanej). Wejście i wyjście posiadają złącza śrubowe na przeciwległych końcach. Przepusty odporne są na przepięcia rzędu 5 kV (3 kV przez 2 sekundy).
 
Dobór filtra trójfazowego i przepustów uzależniony jest od zapotrzebowania mocy. Poniższa tabela przedstawia najczęściej powtarzające się rozwiązania:
 
Lp.
Zapotrzebowanie mocy ciągłej
Prąd ciągły na fazę
Rodzaj filtru (1 szt.)
3-fazowy (1 szt.)
+ Przepustowy (4 szt.)
1
17 kW
25 A
FN354-25-47
+ FN7612-32-M4
2
22 kW
32 A
FN3280H-36-33
+ FN7512-32-M4
3
43 kW
63 A
FN3280H-64-34
+ FN7512-63-M6
4
69 kW
100 A
FN3280H120-35
+ FN7511-100-M8
 

 
PODSUMOWANIE
Ochrona informacji jest zagadnieniem bardzo istotnym i musi być poważnie traktowana. Osoby zajmujące się tego typu problematyką muszą posiadać szeroką wiedzę techniczną, nie tylko wiedzę teoretyczną z zakresu ochrony informacji przed elektromagnetycznym przenikaniem, ale także wiedzę praktyczną dotyczącą kompatybilności elektromagnetycznej. W przeciwnym razie może dojść do sytuacji, w której wzrosną koszty i tak drogich systemów do przetwarzania informacji niejawnych. Co gorsza, niewłaściwe podejście do sprawy może spowodować narażenie chronionej informacji na nieautoryzowane jej przejęcie i wykorzystanie.
 

 
 

 
Copyright © 2005     ASTAT Poznań    Created by efem & LUKA.    All rights Reserved.  Wszystkie prawa zastrzeżone.